یک انسان وقتی جرمی مرتکب میشه 
حتی با تغییر چهره یا عمل زیبایی نمیتونه خودش را از اون جرم مبرا کنه!
چون هنوز ریشه آن جرم و گناه در اون فرد وجود داره

ولی اگه فرد از کار خودش پشیمان بشه و خودش اصلاح کنه 
میتونه در نوع مجازات تخفیف بگیره و یا حتی بخشیده بشه!

بنده خدایی توضیح میدادن که: 
پیامبران از غیب خبر داشتند و یکی از کارکردهای این دعاها و ذکرها اینه که مارا از عالم ظاهر به دنیای باطن ببرند و البته صد افسوس که ما همچنان در لفظ و ظواهر این دعاها مانده ایم!

نتیجه گرفتم هیچوقت اسم و ظاهر و قوم و... موضوعیت نداشته  و ندارد!
هر چه هست ویژگی روحی و اخلاقی هست
چه خوبه ببخشیم کسانی که قلبشان به دنیایی جدید راه پیدا کرده :)
که دشمنی با یک تکه گوشت و استخوان و پی(!) هیچ زمان موضوعیت نداشته و ما برای این قبیل از تعصبات پا بر روی این زمین خاکی نذاشتیم!


{یک عدد جوانک با موهای فشن و لباس جر خورده میبیند و چوب را برداشته ، عربده کشان به سویش می دود(!)}