چند وقت پیش توی یه کلاس مقدماتی آموزش نرم افزار "پریمیر" شرکت کردم ، یه نرم افزار واسه تدوین ویدیو بود!
توی کلاس یکی از همکلاسی ها پرسید چرا اونورآبی ها اینقدر کیفیت تدوین و... که دارن بالاست؟ ماهم که داریم از همین تکنولوژی استفاده می کنیم!

استاد اندکی در خود فرو رفت و سپس دگرگون گشت و رو کرد به بچه های کلاس گفت به نظر شما چرا کیفیت کار اونها بالاتر؟
یکی گفت علم شون واسه کار با این نرم افزار از ما جلوتر!
یکی گفت پول زیاد دارن!
اون یکی گفت ازشون حمایت میشه!

هرکسی از گوشه و کنار کلاس یه دلیل میاورد ؛
ایده ها که تمام شد استاد گفت اینها همه که گفتید تاثیر داره اما یه مورد هست که از همه مهم تره!
اونم اینه که اونا قدر این نرم افزار میدونند، واسش پول میدن و اونو تهیه مکنند و به همین دلیل تمام تلاششون میکنند تا هزینه ای که کردن هدر نره ، روی امکاناتش دقت می کنند ببینند نسخه جدید چی اضافه شده و فکر می کنند تا ببینند چطور می توانند بهتر ازش استفاده کنند!
اما ما چی؟ میریم نسخه "کرک" شده اونو دانلود میکنیم بدون دادن یک ریال پول! الحمدالله انگلیسی درست حسابی که بلد نیستیم ببینیم این نسخه جدید چه امکاناتی داره ، حتی هستن کسایی که خودشونو استاد می دانند ولی سالی یک بار آپدیت نمی کنند،بعد هم ما تا یه کلیپ 2هزاری میسازیم با خودمون میگیم اوهووو چییی ساختمممم ! غوغا کردم اصلا....


این ماجرا رو پیش کشیدم تا بگم چقدر خوب میشد اگه ماهم قدر نعمت هایی که داریم بدونیم ، بابت نعمت ها خدارو شکر کنیم ، ازشون نهایت استفاده ببریم ، به یه لبخند ساده از این دنیای بزرگ قانع نباشیم ما حقمون خیلی بیشتر از این هاست!
مطمئنا اگه یکم نگاهمون به زندگی تغییر بدیم و از همین نعمت هایی که تو این لحظه خدا بهمون داده نهایت استفاده بکنیم بی شک میتونیم یه تدوین گر خوب باشیم و با قسمت های خوب و بد زندگیمون یه فیلم عالی و با کیفیت بسازیم ؛ مثل خارجکی ها:)